كروى بودن هر نقطه اى از آن نسبت به نقطه ديگر مشرق يا مغرب محسوب مىشود ، و به اين ترتيب آيه فوق ما را به كرويت زمين و مشرقها و مغربهاى آن توجه مىدهد ( اراده هر دو معنى از آيه نيز بىمانع است ) . 2 - سؤال ديگر اينكه : چرا در مقابل « مشارق » سخن از « مغارب » به ميان نيامده همانگونه كه در آيه 40 سوره معارج آمده است : فَلا أُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشارِقِ وَالْمَغارِبِ : « سوگند به پروردگار مشرقها و مغربها » ! پاسخ اين است كه گاه بخشى از كلام را به قرينه بخش ديگر حذف مىكنند ، و گاه هر دو را با هم مىآورند ، و در اينجا ذكر « مشارق » قرينه اى است بر « مغارب » و اين تنوع در بيان از فنون فصاحت محسوب مىشود . و به گفته بعضى از مفسران اين نكته نيز قابل توجه است كه ذكر « مشارق » متناسب با طلوع وحى است كه به وسيله فرشتگان « تاليات ذكرا » بر قلب پاك پيامبر ص نازل گرديد ( 1 ) .

--> ( 1 ) تفسير الميزان جلد 17 صفحه 128 .